Sprzęt i strój
Niezależnie od tego czy zamierzamy jeździć konkursy sportowe, kostiumowe czy dosiadać konia po damsku tylko dla przyjemności, istnieją ogólne zasady dotyczące konia, stroju i sprzętu, których należy bezwzględnie przestrzegać w każdej sytuacji.
KOŃ
Nie każdy koń nadaje się do jazdy w damskim siodle. Taki sposób jazdy wymaga od zwierzęcia szczególnego spokoju i zrównoważenia, dlatego nie wolno dosiadać po damsku koni, które mają tendencję do wspinania się lub są z natury nerwowe.
Odpowiedni koń do siodła damskiego powinien mieć dobrze zaznaczony kłąb i szerokie łopatki – to zapewnia stabilne ułożenie siodła. U koni o wąskiej budowie siodło może się przekręcać, co jest nie tylko niewygodne, ale i niebezpieczne.
Warto też pamiętać, że damskie siodło jest znacznie dłuższe i cięższe od typowego siodła sportowego. Z tego powodu najlepiej sprawdzają się konie o solidnej sylwetce i mocnym grzbiecie. Nie powinno się natomiast zakładać siodła damskiego na konie młode – zazwyczaj dopiero około szóstego roku życia koń jest wystarczająco rozwinięty fizycznie, by móc je bezpiecznie nosić. U ras wolniej dojrzewających warto poczekać jeszcze rok, zanim zacznie się naukę jazdy po damsku.
SIODŁO
Do współczesnej, bezpiecznej jazdy po damsku nadają się wyłącznie siodła wykonane w ciągu ostatnich 80 lat – z płaskim siedziskiem oraz systemem wypinającego się strzemienia, który zwiększa bezpieczeństwo jeźdźca.
Najważniejszym elementem jest prawidłowe dopasowanie siodła: nie może ono uciskać ani ograniczać ruchów konia. Dobrze dobrane siodło powinno idealnie przylegać do grzbietu zwierzęcia od spodu, a jednocześnie być dopasowane do sylwetki jeźdźca od góry. Dla jeźdźca kluczowe znaczenie ma przede wszystkim długość siodła.
Do siodła damskiego nie wolno stosować popręgu elastycznego, ponieważ siodło musi pozostawać stabilne i nie może przesuwać się w trakcie jazdy. Należy też unikać wsiadania po strzemieniu – grozi to uszkodzeniem terlicy, czyli sztywnego szkieletu siodła.
BUDOWA SIODŁA DAMSKIEGO (ilustracje według WSFI)
WIDOK Z LEWEJ
A. – Fixed head – druga kula
B. – Calf block – poduszka podkolanowa
C. – Safe – lewa tybinka
D. – Leaping head – trzecia kula
E. – Overgirth – powęz (obergurt)
F. – Panel – poduszka siodła
G. – Girth – popręg
H. – Balance strap – pas równowagi
WIDOK Z GÓRY
A. – Overgirth – powęz
B. – Satchel hook – haczyk
C. – Pocket – kieszeń
D. – Leaping horn – trzecia kula
E. – Safe – lewa tybinka
F. – Overgirth – powęz
WIDOK Z PRAWEJ
A. – Overgirth – powęz
B. – Hook for overgirht – haczyk do zapinania powęzu
C. – Overgirth – powęz
D. – Balance billet – przystułka pasa równowagi
E. – Balance strap – pas równowagi
F. – Girth – popręg
STRÓJ
Podczas jazdy po damsku liczy się nie tylko technika, ale również wygląd i dbałość o detale. Strój powinien być elegancki, lecz praktyczny. Niewskazane są odkryte ramiona, głębokie dekolty, brak rękawiczek czy nakrycia głowy. Włosy powinny być spięte, a kolczyki – ze względów bezpieczeństwa – są zabronione. Dodatki takie jak kwiaty czy pióra uważa się za niestosowne.
Ostroga zakładana jest wyłącznie na lewą nogę, natomiast prawą łydkę zastępuje sztywny palcat, używany jako pomoc w kierowaniu koniem.
W zawodach sportowych obowiązuje strój sportowy. W konkurencjach ujeżdżeniowych zabronione są kolczyki, woale i inne ozdoby, a w skokach przez przeszkody obowiązkowy jest kask ochronny.
W Konkursie Strojów Historycznych brak opisu prezentowanego stroju może skutkować dyskwalifikacją, a w konkursie Freestyle wymagane jest przygotowanie odpowiedniego podkładu muzycznego.